Eneco: 'Duurzaamheid heeft een John F. Kennedy nodig'
Geplaatst op: 22 November 2011 om 10:53, door: Lieuwe Jan Hettema
“Duurzaamheid heeft op politiek niveau iemand nodig van het kaliber John F. Kennedy,” stelt Rens Knegt. Als Director Corporate Projects is hij verantwoordelijk voor duurzaamheid bij Eneco. Het derde energiebedrijf van Nederland levert sinds dit jaar al zijn retailklanten honderd procent groene stroom. “Het begint met visie, met iemand die zijn nek durft uit te steken.”
Rens Knegt werkt, op een tweejarig Arubaans avontuur na, sinds 2000 voor het energiebedrijf. “In 2007 hebben we onze strategie bepaald. Toen we gingen rekenen bleek dat duurzaamheid een concurrerende en gezonde business case bood.”
“Op lange termijn is verduurzaming een must, het is de enige oplossing. Als de inwoners van China en India zelfs maar de helft van onze westerse welvaart zouden bereiken, gaat het al mis. Daarvoor zijn nooit genoeg grondstoffen,” beweert Knegt. “Als wij het niet doen, hoe kunnen we dan verwachten dat zij het wél doen?”
Eneco heeft de duurzame ambitie in daden omgezet. “Als enige van de drie grote energieleveranciers leveren wij nu aan al onze 2,1 miljoen particuliere- en MKB-klanten groene energie,” vertelt Knegt.
Over de grenzen
De ambities van Eneco stoppen niet bij de grens. Begin november werd bekend dat het bedrijf het laatste deel van de SDE-subsidie 2011 voor windenergie op zee krijgt, een bedrag dat de komende 15 jaar, afhankelijk van de elektriciteitsproductie, oploopt naar bijna een miljard euro. Voor dit geld bouwt Eneco een nieuw offshore windmolenpark van 129 megawatt. Het park kan 135 duizend huishoudens van elektriciteit voorzien.
Van de ‘grote drie’ energieleveranciers heeft Eneco met voorsprong het meeste vermogen om duurzame elektriciteit op te wekken. Dit terwijl Eneco met een omzet van €4,9 miljard in 2010 de kleinste is van de drie. Ruim 86 procent van de omzet komt uit windenergie.
De duurzame strategie heeft succes. “We doen steeds meer met duurzame projecten en onze klanten waarderen dat,” aldus de directeur. “Onze marktpositie is niet op prijs gericht, maar op service en duurzaamheid. We gaan niet flirten met kolen en kernenergie; we focussen ons puur op duurzame bronnen.”
Nu lonkt het buitenland. In België wekt Eneco momenteel 100 megawatt windenergie op, wat in de nabije toekomst naar 555 megawatt oploopt. Na de zakelijke markt vanaf 2004, levert Eneco nu ook groene stroom aan de Belgische consument.
In Schotland draait al een windpark van 17 megawatt en er is een park van 51 megawatt in aanbouw. Het offshore project Navitus Bay moet met 900 megawatt de echte klapper gaan worden. Over enkele jaren start de bouw voor de Engelse kust. Met deze productiecapaciteit bezint het bedrijf zich ook op een entree op de Engelse markt. “Een eigen klantenbestand in Engeland is aantrekkelijk,” filosofeert Knegt.
Nieuwe verdienmodellen
De stap naar duurzaam betekent ook een verandering in de bedrijfsvoering. “Zon heeft geen locatieprobleem, kijk hier uit het raam en je ziet overal daken,” denkt Knegt hardop. “Eneco wil niet alleen een centrale speler zijn, we willen ook lokaal voor oplossingen zorgen.”
Dit uit zich in het motto ‘Duurzaam, decentraal, samen.’ Het verdienmodel van centraal opgewekte energie verschuift naar een decentraal model van totaaloplossingen.
“We lichten bijvoorbeeld een huis of een gebouw door en geven advies over de beste duurzame oplossingen. Modernisering van de warmte- en koudevoorziening is daarbij een belangrijk onderwerp,” vertelt Knegt. Dit kan bijvoorbeeld via warmte-koudeopslag, een techniek waarbij energie uit de bodem wordt gewonnen. “We werken daarbij samen met woningcorporaties, beleggers en gebruikers van utiliteitsgebouwen.”
Geen subsidies voor duurzame energie
In oktober presenteerde minister Verhagen de Green Deal, een integraal plan om duurzaamheid in Nederland te stimuleren. Knegt ziet ruimte voor verbetering. “De overheid moet zich meer bewust worden van zijn positie als marktspeler. Nu moeten rijksgebouwen minimaal een C-label hebben. Wanneer ze hier minimaal A van maken zal de markt aardig worden opgeschud.”
De overheid moet daarnaast helpen een gelijk speelveld te creëren. “Ik ben expliciet niet voor méér subsidies voor hernieuwbare energie. Maar er zouden minder subsidies voor fossiele brandstoffen moeten zijn,” vindt Knegt. “Neem de degressie in de energiebelasting: als een onderneming meer energie verbruikt, betalen ze minder belasting. De vervuiler wordt dus eigenlijk beloond, terwijl het zo moet zijn dat de vervuiler betaalt.”
Man on the moon
“In het bedrijfsleven is de drive voor verduurzaming aanwezig. Kijk maar naar DSM en Unilever bijvoorbeeld,” zegt Knegt. “Iemand als Paul Polman durft zijn nek uit te steken. Dat geldt ook voor onze CEO Jeroen de Haas.”
“John F. Kennedy zei in 1961 dat de VS binnen een decennium een man op de maan zouden zetten. Iedereen lachte hem uit. Acht jaar later sprak Neil Armstrong zijn legendarische woorden.” Rens Knegt glimlacht. “Het heeft allemaal met visie, moed en ambitie te maken. Binnen twee decennia verwacht Eneco haar ‘Man on the moon’-ambitie te hebben gerealiseerd: duurzame energie voor iedereen. Betrouwbaar, betaalbaar en schoon.”
Foto: Eneco
Lees ook:
FrieslandCampina: "Tijd van duurzaamheid als nice-to-have voorbij"
BlackStar bamboefiets: 'Duurzaam, maar vooral heel vet'
Bedrijfsprofiel | Duurzaam DSM
Meer over:
Energie, groene stroom, Windenergie, Windmolenpark, Eneco, energiebedrijf, MKB, Rens Knegt
Reacties (2)
Goed stuk, maar hoewel het een begrijpelijke gedachte is ben ik het niet eens met de stelling die Rens Knegt poneert. Eén leidend persoon die de kar trekt op zo'n complex en belangrijk thema als duurzaamheid zal de zaak eerder tegenwerken dan vooruitbrengen. Er zijn natuurlijk wel voorbeelden zoals Al Gore, Michael Braungart en Wubbo Ockels maar tegenstanders buitelen over elkaar om te wijzen op onvolkomenheden van de leiders en zetten de theorieën onder druk, waardoor de leiders (bewust of onbewust) zelf soms ook weer wat radicaliseren. Dat is jammer want dan gaat men voorbij aan de boodschap en het gemeenschappelijk belang. Op de lange termijn werkt dit eerder vertragend dan versnellend. Wat duurzaamheid echt verder helpt is de aanwezigheid van gedreven ambassadeurs op elk niveau in het bedrijfsleven en de politiek. Paul Polman en Jeroen de Haas zijn goede voorbeelden, maar zij hebben in de organisatie de steun hard nodig van mensen als Anniek Mauser (Unilever) en Rens zelf bij Eneco. Daar stopt het niet want ook op het niveau van bijvoorbeeld productie, sales, inkoop, toeleveranciers en afnemers zijn deze ambassadeurs onontbeerlijk voor duurzaam succes. Duurzaamheid moet dus van boven en van beneden komen. Ontbreekt één van beide richtingen dan gebeurt er niets en we moeten juist allemaal keihard aan de slag om die omslag te kunnen maken. Ik sluit me overigens volledig aan bij de stelling dat de politiek zich meer als marktspeler moet zien. Maar dan wel een marktspeler die zich als doel stelt om altijd voorop te lopen. Telkens de doelstellingen voor duurzame innovatie naar boven toe bijstellen. Dan is die vergelijking met de Man on the Moon misschien niet eens zo gek...
Jop Timmers | Design for Good | 21:02 | 01.02.2012
Cool! Dat heeft Ray Anderson, oprichter Interface, ook gezegd in zijn boek. grtz j
Jeremy | 08:18 | 03.02.2012